menu facebook instagram twitter guest

ÂGE D’OR FESTIVAL » Anne Charlotte Robertson 2 (Reels 23, 31, 80 & 81)


Program 2015 » Anne Charlotte Robertson



Anne Charlotte Robertson 2 (Reels 23, 31, 80 & 81)

Saturday
10.10.2015 / 16:00
Plateau

Saturday
10.10.2015 / 20:00
Plateau

Five Year Diary – reels 23, 31, 80 & 81

Anne Charlottte Robertson, USA 1982-94

colour, 105’, Digital file, V : ENG, sub : –

Met zijn monumentale duur van 36 uur, verspreid over 85 bobijnen van 26 minuten, is Five Year Diary het grootste werkstuk van de cineaste, dat twee decennia beslaat. In deze kroniek van haar dagelijks leven in Framingham, Massachusetts, documenteert Robertson zonder omwegen de strijd van een geest om te overleven te midden van ziekte en depressie. Sombere en intense innerlijke monologen, hier en daar getint met de humor en zelfspot eigen aan het besef dat de cineaste had van haar ziekte, geven een geweldige diepte aan deze therapeutische filmervaring.

Vertoningen ingeleid door Saul Levine.

Gigantesque corpus d’une durée de 36 heures, divisé en 85 bobines de 26 minutes, Five Year Diary est l’œuvre la plus importante de la cinéaste, puisqu’elle couvre près de deux décennies. Dans cette chronique de sa vie quotidienne à Framingham, Massachusetts, Robertson documente sans détours le combat d’un esprit pour survivre face à la maladie et à la dépression. De sombres et intenses monologues intérieurs, teintés çà et là de l’humour et de l’autodérision propres à la conscience qu’avait la cinéaste de sa maladie, donnent toute sa profondeur à cette expérience thérapeutique en cinéma.

Séances présentées par Saul Levine.

Five Year Diary, a gigantic oeuvre of 36 hours divided into 85 rolls of 26 minutes, is the filmmaker’s most consistent work, as it covers nearly two decades. In it, Robertson straightforwardly documents the struggle of a mind to survive disease and depression, chronicling her daily life in Framingham, Massachusetts (US). The dark and intense inner monologues, here and there tinged with humour and self-mockery, testifying to the consciousness the filmmaker had of her illness, make this therapeutic experience in cinema so profound.

Screenings introduced by Saul Levine.